قوله : و يكفر : كفّاره قتل عمدى جمع بين سه خصال است يعنى عتق عبد و شصت روز ، روزه و شصت فقير طعام دادن . قوله : و تجب الدّية لغيره : ضمير در [ لغيره ] به اب راجعست متن : و يقتل باقي الأقارب بعضهم ببعض كالولد بوالده ، و الأم بابنها و الأجداد من قبلها ، و إن كانت لأب ، و الجدات مطلقا ، و الإخوة و الأعمام . و الأخوال . و غيرهم . و لا فرق في الوالد بن المساوي لولده في الدين و الحرية ، و المخالف فلا يقتل الأب الكافر المسلم ، و لا أب العبد بولده الحر للعموم و لأن المانع شرف الأبوة . نعم لا يقتل الولد المسلم بالأب الكافر ، و لا الحر بالعبد ، لعدم التكافؤ . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : باقى اقارب و نزديكان را بخاطر قتل يكديگر قصاص مىكنند همچون فرزند را بخاطر پدر و مادر را در مقابل قتل فرزند . شارح ( ره ) مىفرماين : و نيز اجداد از طرف مادر را بواسطه قتل نوه و نبيره مىكشند اگر چه جدّ مادرى پدر و مادر يا پدر پدر مادر باشد و نيز جدّات را مطلقا مىكشند اعمّ از آنكه جدّات پدرى بوده يا مادرى باشد مثلا مادر پدر بوده يا مادر مادر باشد . و نيز برادران و عموها و دائىها و غير ايشان از ساير اقوام و بستگان را در مقابل قتلى كه مرتكب شده‌اند قصاص مىكنند . سپس مىفرماين :